TwitterFacebookGoogle+    A+A  A-                                                                                                                                                                                                                        Contact - Links - Persmap      

Menu

Wat is Al Khilafah?

Al- Khilafah is het wereldwijd leiderschap voor al de Moslims. Haar rol is de alomvattende implementatie van de Islamitische sjari’a en tevens de uitdraging van Islam naar geheel de wereld middels da’awa en djihaad. Al-Khilafah is in meerdere ahadith (overleveringen) genoemd.

De Khalifah is de leider van de Moslims in de Islamitische Staat. Deze regeert over de Moslims enkel en alleen volgens Koran en Soenna, en wordt verkozen door het volk. Al de Moslims dienen hem de eed van trouw (bay’a) en gehoorzaamheid te geven op voorwaarde dat hij over hen regeert volgens Koran en Soenna. Vervolgens dienen ze hem te gehoorzamen en zijn bevelen uit te voeren, behalve wanneer hij openlijk Koefr (ongeloof) pleegt in welk geval ze hem af zullen moeten zetten om een nieuwe Khalifah te kiezen.

De Khalifah is de leider voor alle moslims in de wereld en niet alleen voor degenen die woonachtig zijn binnen de grenzen van de Islamitische Staat. Het is daarom de taak van de moslims, en met name de Moslimlegers buiten de Khilafah, om te verenigen met de Khilafah, de verraderlijke tirannen in hun landen te verwijderen en ervoor zorgen dat de Khilafah wederom het systeem van Islam implementeert.

De Islam heeft als enige regeringsstructuur het systeem van al Khilafah vastgesteld. Dit is het enige systeem waarmee men de Islamitische Staat mag en kan regeren. Aboe Hoerayra overleverde dat hij de Profeet (saw) hoorde zeggen: "De Profeten leidden de kinderen van Israël, wanneer er een Profeet stierf volgde een ander Profeet hem op maar na mij zullen er geen Profeten meer komen. Er zullen Khoelafa' zijn." Zij vroegen hem: Wat moeten wij dan doen? De Profeet (saw) antwoordde: "Geef hen de bay’a ..." [Moeslim] Deze hadith vertelt ons dat de structuur van een Islamitische regering na de dood van onze Profeet (saw), al Khilafah is. Dit feit wordt bekrachtigd door verdere bewijzen uit de Koran. Allah (swt) noemt de mensen die oordelen met iets anders dan Zijn (swt) wetten ongelovigen en onrechtvaardigen:

 “En wie niet oordeelt met wat Allah geopenbaard heeft, zij zijn de ongelovigen!”  (VBK soera Al Ma’idah 5, vers 44)

“En wie niet oordeelt met wat Allah neergezonden heeft, zij zijn het die de onrechtvaardigen zijn!” (VBK soera Al Ma’ida 5, vers 44)

We kunnen in bovengenoemde verzen duidelijk zien dat er enkel geoordeeld mag worden met Zijn (swt) wetten, wat inhoudt dat het enige toegestane regeringssysteem bij Allah (swt) Zijn geopenbaarde wetten zijn.

Khilafah is geen Monarchie

Het monarchiële systeem is geen Islamitisch systeem en Islam keurt iets dergelijks af. In sommige landen bezit de koning geen wetgevende, uitvoerende en rechtsprekende macht en functioneert deze slechts als een soort boegbeeld, zoals in Groot-Brittannië, Nederland en België het geval is. De Khalifah is geen boegbeeld, hij is de heerser en implementeert de wetten van Allah (swt) ten gunste van de Oemma. In andere landen is de koning het hoofd en de eigenlijke heerser, zoals in Saudi-Arabië en Jordanië het geval is. Dit wordt ook niet goedgekeurd omdat de Khalifah zijn positie niet verwerft op basis van erfrecht zoals deze koningen doen. De Moslims kiezen de Khalifah en geven hem de bay’a. Het erfelijke systeem is niet toegestaan binnen de Islam; de Khalifah heeft niet meer privileges dan enig andere burger en hij heeft geen positie boven de Wet, wat koningen wel hebben. Hij ook moet onderdanig zijn aan de wet van Allah (swt) en is aansprakelijk voor iedere daad die hij verricht.

Khilafah is geen Republiek

Het republikeinse systeem is geen Islamitisch systeem en, of het nu parlementair is zoals in Amerika of presidentieel zoals in Duitsland, Islam staat het niet toe. Omdat het republikeinse systeem in beide gevallen op het democratische systeem is gebaseerd dat het oppergezag aan de mensen geeft, terwijl het systeem van Khalifah gebaseerd is op het systeem van Islam waarbij de soevereiniteit bij Allah (swt) ligt. Dienovereenkomstig heeft de Oemma niet het recht om de Khalifah te verwijderen, hoewel zij het recht heeft om hem te kiezen. Enkel de Islamitische wet kan de Khalifah afzetten, dat wil zeggen, in het geval de Khalifah de wetten van de Sjari’a overtreedt wordt het noodzakelijk hem af te zetten. De autoriteit welke beslist of de Khalifah de Wet heeft overtreden en of hij afgezet dient te worden, is de Mahkamat oel Moedhalim (de Rechtbank van Onrechtvaardige Handelingen). Deze is onafhankelijk en heeft de macht om, indien noodzakelijk, de Khalifah te (laten) verwijderen. “O jullie gelovigen, gehoorzaamt Allah en gehoorzaamt de Boodschapper en degenen onder jullie die met gezag bekleed zijn. Als jullie over iets van mening verschillen, legt het dan voor aan Allah en Zijn Boodschapper, indien jullie in Allah en de Laatste Dag geloven. Dat is beter en een betere afsluiting.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Nisaa 4, vers 59).

De Rechtbank van Onrechtvaardige Handelingen handhaaft de Wet van Allah (swt) en Zijn Profeet (saw). De president van het republikeinse systeem daar en tegen kan afgezet worden omdat het volk het recht heeft hem te verwijderen omdat het, het volk is die de soevereiniteit in handen heeft. De Khalifah wordt niet gekozen voor een beperkte termijn. Indien hij de wetten van Islam niet implementeert, zal hij verwijderd worden, zelfs wanneer het na enkele maanden na zijn benoeming is. Hier staat tegenover de president van het republikeinse systeem die voor een beperkte termijn gekozen is. Bovendien is er een eerste minister in het parlementaire systeem naast de president. De president is enkel een boegbeeld zonder macht, de echte macht rust op de minister-president of de premier. De Khalifah is de enige heerser en hij regeert. Hij heeft geen ministers die op onafhankelijke wijze van hem regeren.

Khilafah is geen Presidentieel systeem

Evenmin is het presidentieel systeem een Islamitisch systeem. Alhoewel de president in een presidentieel systeem zelf de eigenlijke heerser is, bezit hij tevens ministers die ook autoriteit hebben. Echter, de president staat wel aan het hoofd. Dit is in conflict met het systeem van Al- Khilafah waar de Khalifah rechtstreeks regeert en twee assistenten heeft. Deze assistenten hebben niet de macht van ministers zoals in het democratisch republikeins systeem. Wanneer de Khalifah de leider wordt is hij heerser van de Staat en niet het hoofd van een uitvoerend comité. Derhalve bestaat er een geweldig verschil tussen de republikeinse en het Islamitisch systeem. Daarom is het niet toegestaan de Islamitische Staat een Islamitische Republikeinse Staat te noemen. Het is ook niet toegestaan te zeggen dat het systeem van regering in de Islam equivalent is aan het republikeins systeem omdat deze twee systemen strijdig aan elkaar zijn.

Khilafah is geen Theocratie

Het theocratische systeem is geen Islamitisch systeem. Theocraten zijn van mening dat er een groep of aantal leiders onschendbaar zijn. Zij hebben het exclusieve recht om het woord van God te interpreteren en niemand mag hun interpretatie betwisten, anders zullen zij worden veroordeeld. Moslims geloven dat Profeten worden gekozen door Allah (swt) en niet de opvolgende politici. Hun legitimiteit moet uitgaan vanuit de autoriteit van het volk. Het Islamitisch politiek systeem is niet theocratisch van nature, aangezien iedereen het recht heeft om een uitspraak van een geleerde of staatshoofd te betwisten. Wij accepteren zowel Iran als Saoedi-Arabië niet als een geldige model. Iran heeft een gescheiden religieusseculier model; het is noch Islamitisch noch democratisch. Saoedi-Arabië hanteert een erfelijke monarchie die haar religieuze stichting als een middel gebruikt om de oppositie in de greep te houden voor haar kapitalistische en prowesterse agenda.

Khilfah is geen Federalisme

Bovendien is het regeringssysteem in Islam niet federaal. Haar gebieden worden niet door autonomie gescheiden, maar verenigd in een algemene regering. Het is eerder een systeem van éénheid waar Marrakesj in het westen op dezelfde wijze beschouwd zou worden als Khoerasan in het Oosten. En de provincie van Al Fayoem zou op dezelfde wijze beschouwd worden als Caïro, indien deze de Islamitische hoofdstad zou zijn. De financiën van alle gebieden zouden hetzelfde zijn. Fondsen zouden op gelijke wijze verdeeld worden in alle Wilayaat. Het regeringssysteem in Islam is een éénheid, geen federatie. Derhalve verschilt het Islamitische regeringssysteem van al de andere systemen, in haar oorsprong alsmede in haar basis. Verder is het Islamitisch systeem centraal in haar regering, waar de hoogste autoriteit zich in het centrum bevindt. Diens autoriteit en macht omvat ieder deel van de Staat. Onafhankelijkheid van een gebied is dus niet toegestaan. De Kalief is het lichaam welke de legercommandanten, de woelaa en de economische beambten aanstelt. Hij stelt de rechters in alle gebieden aan. Hij is diegene die zorgt voor de regering in het hele land.

Khilafah is tegen imperialisme

De gebieden waar men met Islam regeert, hoewel zij bestaan uit verschillende rassen en verbonden zijn met één centraal gebied, worden niet door een imperialistisch systeem geregeerd maar met een systeem welke in strijd is met het imperialistische systeem. Het imperialistische systeem behandelt de verschillende rassen van haar rijk niet gelijk. Het geeft privileges aan sommige volkeren in regering, en het rijk dient enkel ter financiering van het centrale punt van het rijk. Bij de Islamitische manier van regeren worden alle gebieden van de staat gelijk gesteld. In Islam krijgen ook de niet-Moslims staatsburgerschap wanneer zij in de staat willen verblijven, en dus volledige rechten en plichten. En zij zijn gelijk aan de Moslims. Zij genieten van dezelfde rechten en dezelfde plichten als de Moslims. Met deze gelijkheid verschilt het Islamitische systeem volledig van het imperialistische systeem. Ongeacht hoe ver de gebieden liggen en ongeacht de verschillen van rassen die daarin woonachtig zijn, het Islamitisch systeem maakt de gebieden onder haar regering geen kolonies, noch gebieden van uitbuiting, noch bronnen van rijkdom welke naar het centrale gebied voor haar eigen voordeel overgeplaatst wordt. Ze beschouwt ieder afzonderlijk gebied als een deel van de Staat en haar burgers genieten van dezelfde rechten als die in het centrale gebied. In al de gebieden is de regerende autoriteit, haar systeem en wetgeving gelijk.

 

De structuur van de Islamitische Staat bestaat uit de volgende componenten:

1. Khalifah
2. Gedelegeerde assistenten (Moe'awin at Tafwiedh)
3. Uitvoerende assistenten (Moe'awin at Tanfiedh)
4. Gouverneurs (Al Woelaat)
5. Leider van Djihad (Al Amier oel Djihad)
6. Binnenlandse veiligheid (Al Amnoe ad Daagili)
7. Buitenlandse zaken (Al Gharidjiya)
8. Industrie (As Sinaa'a)
9. Justitie (Al Qadha)
10. Diensten (Masaalah an Nas)
11.
Staatskas (Bayt al Mal)
12. Media (Al 'Ilaam)
13. Raad van Consultatie en Verantwoording (Madjlis al Oemma)

Deze componenten zijn uit de Soenna van de Profeet (saw) genomen, omdat hij (saw) de structuur van de Staat bouwde en hij (saw) het hoofd van de Staat was. Hij (saw) beval de Moslims een Khalifah na zijn dood te benoemen. Hij (saw) stelde Aboe Bakr en Oemar als zijn assistenten aan. De Profeet (saw) heeft gezegd: "Mijn twee wazirs (vertegenwoordigers) van de mensen op aarde zijn Aboe Bakr en Oemar." [Tirmidhi] Wazir betekent ‘diegene die helpt’ en is niet hetzelfde als een minister in de westerse democratieën. De Profeet (saw) stelde commandanten voor oorlog (djihaad) en Woelaa voor de provincies aan. Hij stelde Moes’ab aan als Wali van Jemen en Attab Ibn Oesayd als Wali van Mekka, na de verovering van Mekka.

Verder stelde hij (saw) rechters aan om de zaken van de mensen af te handelen. Hij stelde Ali ibn Abi Talib aan als rechter van Jemen en stuurde Rashid ibn ‘Abdoellah als Amir van het rechtswezen. Betreffende de structuur van het bestuur stelde hij (saw) secretarissen voor het openbare bestuur aan. Hij stelde Mueqieb ibn Aboe Fatimah aan als secretaris voor de oorlogsbuit en Hoedhayfah ibn Al Yaman als secretaris voor de verzameling van de zakaat op het fruit van de Hidjaaz.

Indien men de Raad van Consultatie en Advies in beschouwing neemt, heeft de Profeet (saw) niet in elk geval een individuele beslissing genomen. Hij (saw) heeft in sommige zaken het advies van de Moslims gezocht. Een voorbeeld te noemen is de slag van Oehoed, waar hij (saw) de Moslims had verzameld en om advies vroeg. En in sommige gevallen heeft hij (saw) specifieke personen meerdere malen benaderd om hen om advies te vragen. Dit waren vaak prominente leiders van hun volk (stammen) waaronder: Hamzah, Aboe Bakr, Oemar, Ja’fir, Ali, Ibn Mas’oed, Salman, Amr, Hoedhayfah, Aboe Dharr, Al Miqdad, Sa’d ibn Oebadah en Sa’d ibn Moe’adh. Naast een staatsman was de Profeet (saw) tevens een kundig legeraanvoerder. In sommige gevallen heeft hij (saw) ook andere personen als legercommandant aangesteld om de Moslims te leiden op het slagveld.

Het systeem van Khilafah is een systeem van éénheid en geen federaal systeem. Het is de Moslims over de hele wereld verboden meerdere Khoelafa', of meerdere Islamitische Staten te hebben, ook al worden er de Islamitische wetten geïmplementeerd en ten uitvoer gebracht. Het bewijs hiervoor is terug te vinden in de Soenna. De Profeet (saw) heeft gezegd: Wie bay’a geeft aan de Imam, geeft hem zijn hand en de fruit zijn hart. Gehoorzaam hem zolang het kan en wanneer iemand komt om hem te betwisten onthoofd hem dan. (Moeslim) Aboe Sayd al Hoedri hoorde de Profeet (saw) zeggen: "Als er bay’a wordt genomen voor twee Khoelafa', doodt dan de laatste van hen." Arfayah hoorde de Profeet (saw) zeggen:"Wanneer er iemand naar jullie toekomt terwijl jullie verenigd zijn onder één leider en jullie wil scheiden van de autoriteit, doodt hem dan." Deze ahadith zijn duidelijke bewijzen voor het feit dat de Moslims niet meer dan één Khalifah mogen hebben. En indien er een ander persoon hem in zijn macht tracht te wedijveren, is het verplicht deze te doden. Indien er bay’a voor twee personen is genomen, wordt de eerste persoon als Khalifah beschouwd en de tweede gedood indien hij zich niet terugtrekt. We kunnen uit de ahadith concluderen dat het de Moslims niet toegestaan is in meerdere Islamitische staten te leven en dat het éénheid van de Islamitische staat een noodzaak en een vereiste is.

De Khilafah wordt verplicht door de Goddelijke Wet om goed om te gaan met niet-moslims. Zij hebben recht op uitvoering van hun religie en bescherming van hun gebedsplaatsen.

Het is de Staat verboden om te discrimineren tussen individuen met betrekking tot wetgeving, rechtszaken en andere kwesties van soortgelijke omvang. Het is echter het geval dat elk individu gelijkwaardig dient te worden behandeld ongeacht ras, ideologie, kleur etc. Allah (swt) zegt:

“En dat wanneer jij tussen mensen rechtspreekt, je rechtvaardig handelt” (VBK soerah al-Nisa 4, vers 58)

“En laat de vijandschap van een ander u niet aansporen om onrechtvaardig te handelen. Wees rechtvaardig, dat is dichter bij de vroomheid” (VBK, soerah al-Maida 5, vers 8)

De Profeet Mohamed (saw) zei: ‘Hij die degene ten onrechte vermoordt met wie er een verbond is, zal niet het geur van Paradijs vinden. Haar geur zal 100 jaar ver verwijderd zijn.’ [Tirmidhi]

De joden en christenen werden historisch gezien goed beschermd. Islamitisch Spanje is daar een goed voorbeeld van, aangezien zij asiel verleenden aan de Joden in Istanbul, ten tijde van de inquisitie, waarvan er documenten als bewijsvoering zijn. Er heeft zich een bekende situatie afgespeeld in de vroegere periode van de Islamitische Staat, waarbij een niet-moslim een rechtszaak aanspande tegen de staatshoofd omtrent een kwestie m.b.t. onroerend goed. De niet-moslim won die zaak. Niet-moslims van welk geloof dan ook (of geen), hoeven geen vrees voor een islamitisch systeem te hebben, en voor de velen die de Westerse samenlevingen in toenemende mate opgeslokt zien raken in het materiële en politieke corruptie, zullen positief verrast worden met de Khilafah als alternatief model.

 

Bezoek voor meer informatie een van de volgende site's:

www.khilafah.nl (Uiteenzetting van de Khilafah in het Nederlands, met overzichten, boeken en meer)

www.hetistijdkhilafah.nl (Campagne van Hizb ut Tahrir Nederland met divers materiaal)

www.khilafah.net (Zeer uitgebreide uiteenzetting van de Khilafah in het Arabisch)

Lokale initiatieven

Algemeen

Amerika, Europa & Australië

Midden-Oosten & Noord Afrika

Azië